《心里有慈悲》
《心里有慈悲》
打开窗户，看到的是美丽的雪景
新鲜空气，也从迎面而来
心里有世界，眼里处处是景色
无需徒步跋涉，无需翻山过海
心里有慈悲，整个世界都是家
而你我唯一的国籍便是地球人
我们每个人穿着一样的内衣
不一样的颜色
那就是我们身上的皮肤
最终我们将把它们脱掉
让它们化为灰烬
或归入尘土
我们又变回原来
变回意识
漂浮于宇宙
在梦一般的现实中
在现实般的梦幻世界中
重新造就自己
重新认识世界
作者：雪山浪子
11.01.2026
悲怆的史诗与永恒的守望——评《部落人的迁移探险避难》
.jpeg)
《部落人的迁移探险避难》 悲怆的史诗与永恒的守望——评《部落人的迁移探险避难》 རྩིད་ནག་གིས་བཟོས་པའི་སྦྲ་གུར་འགའི་སྟེང་དང་གཡས་གཡོན་དུ། རྙིང་རུལ་དང་ཉམས་ཆགས་པའི་དར་ལྕོག་འགའ་ཞིག ཤིན་ཏུ་ཐང་ཆད་པའམ་རེ་ཐག་ཆད་པའི་ངང་དལ་གྱིས་གཡོ་བཞིན། དེ་ནི་རི་སྡེ་དེའི་འབངས་རྣམས་ཀྱི་སྡོད་གནས། གནའ་སྔ་མོར། ཡུལ་དེར་ཁ་བ་འབབ་ཐེངས་མང་། ཟླ་བར་མཐོང་རྒྱུ་ཡོད། དངུལ་མདོག་གི་ཁ་བས་ཡུལ་ཁམས་ཡོངས་བཀབས་ཚེ། ཟླ་འོད་འོག་ཏུ་ཡུལ་དེ་ན་ནག་ཐིག་ཅིག་ཀྱང་མཐོང་རྒྱུ་མེད། ཡོད་ཚད་དཀར་དུང་དུང་། གཙང་སིང་ངེ་། 《部落人的迁移探险避难》 经幡飘荡在黑色牛毛帐篷上 那便是部落人的居所 当大地披上银一般的雪装时 圆月下它们洁白无瑕 又像是一座座被时间遗弃的王陵 往日的辉煌早已不复存在 黑客们说部落里的人被城市猎取 曾经一位圣人 穿越过那片雪原 老人们讲 是在枪林弹雨中 后来一位叛逆的长发男人 背了几本书也穿越了那片雪原 当背影在白茫茫的山川中 渐行渐远时 身后的足迹一一被脚镣填满 部落人走了一半 又猎取了一半 留下历史的痕迹 留下被迁移的见证 天空中 太阳的光为捞出被黑洞囚禁的满月 照亮整个宇宙 而部落人的生命在不息的轮回中 与雪域山川河 流融为一体 共存共荣 相依为命 满月被部落人期盼 太阳被部落人思念 阳光洒在雪地上 融化了曾经的白雪 但部落人的足迹却仍然清晰可见 仿佛是为返回留下的路标 ...
评论
发表评论